Historie

In 1997 is er de eerste editie van Beachvolleybal Leimuiden. Het eerste jaar bestaat de werkgroep uit Ben van de Hoek, Peter van Spijkeren, Nico van Mourik, Evelien Uittenboogaard en Marcel van Bruggen. Hoewel het idee al leefde om iets te doen, was de steun aan Henk Ubink een mooi middel om de gemeente om te krijgen voor een vergunning. Brainstormend hebben we wilde ideeën: gooien we zand over de bestrating, of halen we de stenen eruit? In het begin is het zand een heel probleem. Wij konden wel 150 kuub kopen, maar hoe krijg je dat er weer af en waar raak je het kwijt? Gelukkig werd de oplossing gevonden in ons eigen dorp via Sjaak van de Broek, namelijk lenen van Boot Beton (tegenwoordig Struijk Verwo).

Het eerste jaar wordt het opruimen zwaar onderschat: een shovel, veel bezems en scheppen. Hilarisch: halverwege de avond komt de veegmachine van de ijsbaan, een roterende borstelmachine. Het dorpsplein werd omgeven door één grote stofwolk. Na twaalven zijn we klaar met opruimen.

Het eerste jaar was er wel een mooie opbrengst, want het jaar daarop zouden de Russische kinderen komen. Het tweede jaar gaat de opbrengst wederom naar de stichting van Henk; in totaal werd 10.000 gulden binnengebracht (van de in totaal 20.000 gulden die benodigd was).

Het tweede jaar was er de avond ervoor het NK handtaswerpen, wat erg vermakelijk was, maar ook nogal eens onsmakelijk, zeker des te later op de avond. Op de foto (zie krantenartikel) zie je Arno van Wittmarschen werpen. Het opruimen van het zand gaat dan al sneller: half elf is een recordtijd in de ogen van eenieder, sneller kan niet. Inmiddels zijn wij al niet meer tevreden als men het zand niet voor 20.30 uur weg heeft.

Het derde jaar gaat de opbrengst naar zwembad de Kleine Oase, vanwege renovatie van onder meer de toiletten. Tevens krijgt de scouting een deel vanwege de bouw van een bouwhuis, en wordt de officiële Stichting Beachvolleybal Leimuiden opgericht.

Zo krijgen in de loop der jaren diverse instanties een bijdrage: de EHBO (jubileum), Setumup (scheidingsnetten), toneelvereniging Lythemuyten (toneeldoeken), Mavileo (uniformen), alle lagere scholen (uitbreiding bibliotheek), peuterspeelzaal Olleke Bolleke (voldoen aan de arbonormen) en ODI (kleding begeleiders). Veel plaatselijke instellingen hebben wij geholpen met de opbrengst.

In 2001 staan voor het eerst de surfplanken in het dorp als aankondiging (het idee wordt overigens daarna schaamteloos gejat door het boerenbeachvolleybal in Rijpwetering). Vanuit de Rip wordt nog wel eens gebeld voor de adressen van onze teams, want aan deelnemers komen is daar moeilijk. Niemand toont interesse, want bij ons is het volleybal een bijkomstigheid. Het gaat om het geheel: de locatie, de afterparty, de sfeer, de vele bekenden en de consumpties.

In 2001 wordt op de vrijdag voorafgaand het vijfjarig bestaan gevierd met een beachparty. In 2001 eindigt het toernooi ook met een dikke moesson: regen en onweer doen de organisatie besluiten het toernooi voortijdig te staken. Half vijf begint het vreselijk te hozen, maar dan staan de deelnemers al binnen.

Verder treft de organisatie het altijd bijzonder met het weer, dat eigenlijk altijd goed is. Af en toe wat minder, maar over het algemeen prachtig weer.

In 2002 ontstaat er behoorlijke commotie in het dorp vanwege de sponsorwerving. In die tijd waren er al levendige discussies over de invulling van het Dorpsplein en het centrum. Stichting Beachvolleybal Leimuiden weet de oplossing voor het plein: “zand erover”. Ter begeleiding wordt er wat zand bijgevoegd bij de sponsorbrieven, wat bij een sponsor wordt ervaren als een antrax-aanval. Er wordt groot alarm geslagen en hulpdiensten rukken uit. Dit leidt tot ontruiming van het bedrijf en voorpaginanieuws in Rijn en Gouwe (zo heette het AD toen) en het Leidsch Dagblad. Iedereen in het dorp weet dan dat het beachvolleyballen er weer aan zit te komen; reclame hoeft er niet meer gemaakt te worden.

Tijdens de pauzes van het volleyballen is er veelal een muzikaal optreden. Onder andere shantykoor de Marconisten en blaaskapel de Kurkentrekkers debuteerden voor het Leimuidense publiek op het beachvolleyballen.

Ook wordt al snel besloten om de wedstrijden wat in te korten, de pauze te schrappen en de dag langer te laten duren, om zo van 16 naar 20 teams te gaan. Maar daarmee kan nog niet aan de eigenlijke vraag worden voldaan. Ieder jaar hebben we wel reacties van mensen die zeggen het leuk te vinden en graag met een team willen inschrijven. Die moeten we dan altijd teleurstellen, want bijna altijd doen alle teams van het voorgaande jaar weer mee.

Verder wijzigt er niet zoveel aan de opzet; het blijft bij twee velden om het toernooi niet te veel uit elkaar te trekken. Gelukkig is de oplossing altijd in het dorp aanwezig. Kan het grondverzetbedrijf niet, dan stapt Ron de Rijk van het plaatselijke beschoeiings- en aannemersbedrijf erin. Staat Peter Mollers in Assen verzakt met zijn vrachtauto: één telefoontje, en er springt weer iemand in met zijn vrachtauto.

Tegenwoordig wordt groot materieel ingezet bij het opruimen en wordt de eindtijd veelal voor 21.00 uur gehaald. Het aanbrengen dan wel het opruimen kost tegenwoordig zo'n drie uur.

In de loop der jaren neemt het aantal kinderactiviteiten ook toe: clown Hoki Poki, kinderschminken, een powerjump, een megaspringkussen, een draaimolen enzovoort. Kortom, een dag vertier voor het hele gezin.

In de loop der jaren is er ook wat verloop in de organisatie. Inmiddels zitten Evelien en Marcel er nog altijd in, tevens Johan Haring, Jeroen van Haaster en Anita van Spijkeren. Daarmee hebben we een leuk team, dat vooraf altijd een paar leuke en gezellige vergaderingen heeft. Johan, Jeroen en Anita staan elk jaar gewoon zelf op het zand; mede daardoor zijn de veranderingen die we doorvoeren gekomen vanuit de deelnemers, daar staan we namelijk zelf tussen.

Ieder jaar leer je wel weer iets. In 2006 staat er nog een auto op het plein tijdens het zandstorten; er is maar één oplossing: wegslepen (op kosten van Stichting Beachvolleybal Leimuiden). Het jaar daarop daarom een week van tevoren een aankondiging, zodat we ook op dat gebied ingedekt zijn. Zo leren we ieder jaar wel iets, maar blijft het standaarddraaiboek eigenlijk altijd intact.

In 2008 worden de A-, B- en C-poule geïntroduceerd, waarbij er per poule zeven teams spelen van vergelijkbare sterkte. Vanuit de B kun je promoveren naar de A, en andersom. Vanuit de C naar de B, en andersom. Dit levert veel wedstrijden op van gelijk niveau!

2010 is een memorabel jaar: de weersvoorspellingen voor de dag zijn zo slecht dat de organisatie op vrijdagavond besluit om het toernooi in ieder geval een week uit te stellen. De voorspellingen voor zondag zijn 15 graden en de hele dag regen. Op zaterdag wordt dus geen zand gestort, want het risico is te groot. Gelukkig blijkt zondag inderdaad een dramatische dag, waarbij het de hele middag hard waait en er veel regen valt. Veel kinderen krijgen die zondagmiddag wel een theatervoorstelling van Hoki Poki voorgeschoteld.

De week erop, zondag 5 september, wordt er alsnog gespeeld. Alle teams konden, alle arbiters konden, alle materiaalsponsors konden; uniek dat we gewoon konden verzetten. Het verplaatsen kwam achteraf erg goed uit: die zondag is het namelijk stralend weer, een graadje of 20-25, een topdag. Het opruimen ging erg voorspoedig en de afterparty was weer geweldig. Het was een zware keuze, die achteraf erg goed uitviel. Maar in 2011: gewoon weer op de laatste zondag van augustus.

2011 is erg regenachtig. De kinderattracties worden niet bezocht en bijna een derde van de wedstrijden wordt niet gespeeld. Er wordt een officieuze finale gespeeld tussen Damoklus en de Acacialaan, maar verder wordt de stand niet opgenomen in de boeken. De afterparty was wel weer erg goed.

2012 is een rampjaar. De voorspellingen zijn zo slecht dat op zaterdagmorgen wordt besloten het toernooi af te gelasten. Verplaatsen is geen optie in verband met een ander evenement in het dorp. De volgende dag blijkt gelukkig dat de afgelasting terecht was, maar de 16e editie wordt dus niet in 2012, maar in 2013 gespeeld.

2013 was prachtig weer: niet te warm, niet koud, een mooi zonnetje. De afterparty is de beste ooit; na 24.00 uur staat het café nog op zijn kop. DJ Twan heeft daarbij hulp gekregen van DJ Jeroentje, die wat leek weg te hebben van René U. Wij mogen in 2013 opeens van de gemeente de surfplanken niet meer als aankondiging plaatsen: reclame op gemeentelijk terrein is verboden. Sindsdien werken wij met spandoeken. De surfplanken vonden gretig aftrek onder de bewoners van Leimuiden; een echte Jackie Plus in bezit hebben, wie wil het niet?

2014 is natuurlijk een diepzwart jaar in Leimuiden: wij verliezen Inge en Gijs bij de ramp met de MH17. De beach is zes weken na het ongeluk en heel Leimuiden loopt nog rond met een knoop in de maag. Wij lassen een middagpauze in, doen een woordje en het nummer 'Zeemanslied' van Pater Moeskroen wordt opgezet, om te drinken op de vrienden die er niet meer zijn. Het toernooi loopt verder goed: goed weer, veel publieke belangstelling. Er is een heuse finale, Van Egmond tegen Damoklus. Damoklus wint, het team waar Inge en Gijs altijd in speelden. Zelden was de ontlading na een finale zo groot.

In 2015 wordt bekend dat de leverancier van het zand, Struijk Verwo, de productie staakt aan de Westerdijk, onze zandleverancier. Gelukkig vinden wij via de contacten van Ron de Rijk een nieuwe leverancier: Betonfabriek Rijsenhout, van de gebroeders Dick en Jacco Langhout. Iets grover zand, maar het is gewoon zand.

In 2016 introduceren wij een live-act op de afterparty, Marco van der Kraats, wat een groot succes is. Dat Marco daarna landelijk nog niet is doorgebroken: onbegrijpelijk.

In 2017 en 2018 wint Team Van Egmond de hoofdprijs; de verjongingsslag werpt zijn vruchten af. In 2017 loopt het opruimen ernstige vertraging op: Guido komt halverwege met zijn trekker Gerard Joling tegen. Guido verschijnt daardoor in de blog van Gerard en wordt daarmee een BBN'er (Bijna Bekende Nederlander).

In 2019 hebben wij, 17 jaar na de actie “zand erover”, dan eindelijk te maken met de sloop en bouw van het nieuwe dorpshart. Het plein blijft in stand, alleen de omgeving verandert.

Het was van alle edities waarschijnlijk de warmste ooit: temperaturen van 30 graden met weinig wind en geen bewolking. De zekerheid die de organisatie al snel in de loop van de week had, was dat het droog zou blijven. Op de warmte speelde men in: een waterglijbaan voor de jeugd, veel schaduw creëren met tenten en veel water verstrekken.

Het aanbrengen van het zand op zaterdagmiddag verliep probleemloos, zonder geparkeerde auto's op het plein. Op zondag startten de wedstrijden om 10.00 uur. In drie poules werd gestreden om promotie en degradatie; uit de A-poule zou de winnaar komen. Om 17.00 uur werd een heuse finale gespeeld tussen de teams van Van Egmond (winnaar 2017 en 2018) en Ron de Rijk (nooit eerder in de finale). Van Egmond won met 40-25. In de andere poules werd met veel plezier gestreden. Hoewel men winnen veelal vooraf niet belangrijk vindt, ziet men al snel bij de tegenstander veel bekenden en wil men toch opeens wel winnen. Dit alles wordt in goede banen geleid door de arbiters en wedstrijdleiding Frank en Willy van Klink van volleybalvereniging Setumup.

Tijdens de wedstrijden was er veel te beleven voor de kinderen, onder andere clown Hoki Poki, schmink, een springkussen, een arena met een behendigheidsspel en de waterglijbaan. Na de wedstrijden begon de afterparty, ooit bedacht om de bezoekers het terras op te krijgen, omdat de 220 kuub zand ook weer opgeruimd moet worden. De afterparty startte met DJ Twan, met tussendoor optredens van The Beachband en Slechte Grappen XL. De warmte zorgde ervoor dat het publiek graag buiten bleef staan, maar wat er toen gebeurde was in geen enkel draaiboek beschreven.

Chauffeur Dennis Kompier pikte onderweg naar het zandstorten in Rijsenhout Gerard Joling op, die twee jaar eerder ook al eens halverwege een ritje in een tractor had meegereden. Gerard herinnerde zich dat en zag er de grap van in om even mee te rijden naar Leimuiden. Nadat Gerard zijn medewerking had verleend aan veel selfies en zijn ogen goed de kost gaf, deed hij ook waar iedereen op hoopte: Gerard pakte de microfoon en zong zijn hit 'Maak me gek', begeleid door Guido Stokman. Het terras stond vol en na dit nummer was de afterparty on fire.

Daarmee ging de 23e editie van Beachvolleybal Leimuiden de boeken in als een bijzondere, misschien wel de mooiste ooit (hoewel men dat ieder jaar na afloop vindt).

In 2020 en 2021 hebben wij als gevolg van corona het evenement niet kunnen organiseren. In 2022 was het eindelijk weer zover, inmiddels met de nieuwe haven als buurman. In ieder geval plek voor een stormbaan en een draaimolen; helaas kunnen wij geen beroep meer doen op Hoki Poki. Het was niet al te warm weer, maar droog en prachtig weer om te volleyballen. De avond ervoor was er droevig nieuws inzake Simmie, waardoor twee teams zich begrijpelijkerwijs terugtrokken. Met de overige 19 teams hebben wij weer een mooie dag beleefd. De afterparty met onder anderen Marco Kraats was ouderwets; naar deze dag hebben wij twee jaar lang met z'n allen uitgekeken.

In 2021 hebben wij aanwas gekregen binnen de organisatie, met Michiel Molenaar, Guido Stokman en Rick van der Zee; in 2021 trad Johan Haring uit. In 2023 namen we afscheid van Evelien, maar nam Michel van Diemen haar rol over.

In 2023 was het weer een topdag: het was prachtig weer, met vooraf nul kans op regen! Wij hadden een frame gemaakt conform Kokomo Beach en dergelijke: Leimuidenbeach. Prachtige teamfoto's, alleen de plek was minder gelukkig: naast de meterkast en foto's tegen de zon in. Maar opbouw en opruimen gingen zeer voorspoedig en de kinderattracties waren geslaagd: de stormbaan, het springkussen, kinderschmink, popcorn en suikerspin. We namen afscheid van Setumup-voorzitter Frank van Klink, die verhuisde naar Culemborg en vele jaren met onder anderen Willy de wedstrijdleiding vormde. Volkszanger Denny de Klerk maakte zijn debuut op de afterparty.

Anita en Evelien hebben hun afscheid aangekondigd; hen vervangen we na de editie van 2024. Gelukkig staat de jeugd van Leimuiden, Alessa Mollers en Maud van Haaster, klaar om in te springen. Inmiddels schuift ook Michel van Diemen aan namens BIJ René.

In 2024 was de 25e Beachvolleybal Leimuiden: wat een historie hebben wij geschreven. Wij bedanken al onze deelnemers, onze toeschouwers en onze sponsoren, maar vooral ook alle vrijwilligers die ons altijd helpen. Zonder jullie allen geen Beachvolleybal Leimuiden.

In 2024 hebben wij gevierd: 25x Beachvolleybal Leimuiden. Een prachtige uitgave van '25x' werd op onze receptie uitgereikt door wethouder Nick van Egmond. We namen daar afscheid van chauffeur Peter Mollers (benoemd tot lid van verdienste), Anita van Spijkeren (benoemd tot erelid) en Evelien Uittenboogaard (benoemd tot erelid en ereburger van het Dorpsplein). Voor alle deelnemers hadden wij een mooi aandenken: een zonnebril met opdruk.

Het was prachtig weer, warm, erg warm; gelukkig kwam de brandweer ook voor verkoeling zorgen.

In 2025 keerden wij weer terug naar ons oude weekend, de laatste zondag van augustus. Gelijk met F1 Zandvoort, maar die gaan in 2026 nog een weekend eerder; in 2027 is het daar helaas niet meer.